Некои експерти тврдат дека ЕУ разумила и дека ќе го помести рокот за целосна електрификација на возниот парк до 2050 година.

Многу контрадикторни вести доаѓаат од светот на електричните автомобили. Од една страна, Renault воспоставува бренд само за „електричари“, Kia најавува храбри производствени стратегии во милиони, а бројни нови EV модели дебитираат секој месец.

Сепак, од друга страна, вестите се многу помалку оптимистички. Во септември, Volkswagen објави крај на производството на моделите VW ID.3 и Seat Born, а сега објави крај на производството на уште четири модели: ID.4 и ID.5 на Volkswagen и Q4 E-Tron и Q4 на Audi. Sportback E-Tron, пишува Index.

Сепак, VW не е единствениот во неволја. Fiat го прекина производството на електричниот Fiat 500 во фабриката во Мирафиори, а проблеми имаат и другите производители на автомобили. Сето ова ја доведува во прашање стратегијата на Европската унија, според која во 2035 година целосно би била забранета продажбата на возила со мотори со внатрешно согорување (SUS мотори), а сите новопроизведени автомобили треба да бидат електрични (или со водородни горивни ќелии).

Се повеќе и повеќе се чини дека е утопија. Некои експерти тврдат дека ЕУ разумила и ќе го помести рокот за целосна електрификација на возниот парк до 2050 година, но прашање е дали оваа стратегија може да се спроведе и тогаш. Постојат најмалку пет причини зошто тоа е тешко да се направи.

5. Цената е сè уште енормно висока, а изборот е ограничен

Најевтиниот EV е Dacia Spring, чија цена одговара, на пример, со класа поголем и луксузен бензински мотор Nissan Juke со солидна опрема.

И покрај фактот што се чини дека има изобилство на електрични автомобили, всушност нивниот избор е доста ограничен. Од речиси 2500 верзии на различни марки и модели, само 120 од нив се електрични.

Купувачите на автомобили научија да избираат возила речиси до последниот детаљ: затоа имаме љубители на дизелот, поддржувачи на послаби, но добро опремени автомобили или, обратно, оние кои сакаат најмоќниот мотор во понудата…

Потоа се караваните, лимузините, теренците… Сето тоа е многу ограничено кај електричните возила.

4. Електричните возила се уште се прилично непознати

Колку ќе вреди мојот електричен автомобил за пет години? Дали ЕВ може да помине 200.000 километри без проблем како дизелот? Што ако батеријата ми откажа или изгуби капацитет? Во случај на судир, што ако некој од виталните делови на системот се оштети и дали осигурувањето ќе го покрие? Колку чини одржување на постар EV?

Сето тоа се прашања на кои пошироката јавност се уште нема одговор. Дури и оние кои треба да финансираат, осигуруваат и поправаат вакви автомобили го немаат, па тешко е да се создаде доверба кај клиентите.

3. Инфраструктура

Несомнено е дека инфраструктурата за поддршка на поголем број електрични возила на патиштата е далеку од оптимална. Јавната некако го покрива сегашниот, многу мал број „електрични“ по патиштата, но што би се случило ако тој број се зголеми неколкукратно

Исто така, како тие што имаат стан во зградата, а немаат гаража, ќе го решат проблемот со сопствената инфраструктура? Дали локалната електрична инфраструктура има доволен капацитет да го поддржи полнењето на голем број возила?

Има илјадници прашања и многу малку одговори.

2. Практичност

Тука доаѓаме до можеби основниот проблем со електричните возила, а тоа е прашање на практичност. Луксузот од петминутната посета на бензинската пумпа, по која може да се поминат 600, 700 па и повеќе од илјада километри, (засега) не постои во светот на електричните возила.

Пресметка на достапната електрична енергија во батеријата во однос на километражата до саканата дестинација, притисокот да се паркира возилото каде што е можно да се наполни батеријата, неизвесноста дали саканата станица за полнење е преполна… Сето ова е нешто што ги плаши потенцијалните сопственици на ЕВ.

Единствената надеж е развојот на технологијата за батерии. И тоа трае.

1. Малкумина навистина сакаат EV

Кога ќе ги собереме сите горенаведени, доаѓаме до крајниот проблем: малку луѓе навистина сакаат EV. Што се однесува до Европа, податоците на Electromaps покажуваат дека во третиот квартал од оваа година пазарниот удел на електрични возила во Германија изнесувал добри 22,5%, во Велика Британија 17%, во Франција 16,7%, а во Шпанија само 5,2%.

Италијанците премногу го сакаат мирисот на бензинот, па уделот таму е само 3,9%.

Додека полнењето на електричните автомобили на јавните станици за полнење беше бесплатно и државите се натпреваруваа да им дадат повеќе бенефиции на сопствениците на електрични возила – со тоа ослободувајќи ги од даноци, патарини и бројни други трошоци – потрошувачите имаа економски интерес да купуваат електрични автомобили.

Меѓутоа, сега, кога пресметките велат дека е поевтино да се наполни резервоарот со дизел отколку да се наполни батеријата со струја (на јавните полначи), пропаѓа и тој ултимативен аргумент во корист на електричните возила.

Сепак, тоа е штета, бидејќи модерните електрични автомобили се навистина нешто посебно. Но, останува фактот дека тие сè уште не се широко прифатени.