Кичево
Слава на хероите! Кичево, 121 година од битката на „Ѓурѓејца“, 4-ти август 1903 година.

Една од најкрвавите битки во Илинденското востание во Кичевско се одиграла на една голема полјана помеѓу селата Карбуница и Кладник во месноста Гурѓејца“. Според хроничарите оваа битка се одиграла на 4 август 1903 година и претставува една од ретко успешните и добиени битки на востаниците во Илинден, кој успех силно одекнал меѓу востаниците, како и во целиот битолски револуционерен округ. Оваа битка со својата пожртвуваност се втемели во успехот на познатата Крушевска република од 1903 година. Загинатите борци на Гурѓејца ги испишаа светлите страници на Македонскиот непокор.
По нападот на востаницитс на Кичево, турскиот аскер ги зајакнал своите позиции, како засилување им дошле војниците од гарнизонот сместен во селото Ижиште и со силен напад се упатиле кон селото Вранештица, се со цел да пробијат кон селото Слп и да се поврзат со војските од демирхисарско. Турската војска наишла на силен отпор од селската чета од Вранештица, како и востаниците предводени од Арсо војвода. Во овие борби зеле учество и селските чети од бржданска река Брждани, Белица, Јудово, Кладник и Видрани. Во овие борби се борела и манастирската чета што ја водел младиот поп Стојан од селото Подвис. Востаниците имале успех и го принудиле аскерот да се повлече кон градот. Во тие борби војводата Арсо, минувајќи низ селото Староец, една аскерска заседа го ранила во ногата, но тој храбро ги продолжил борбите.
Разбеснат поради големите загуби во овие борби на 3 август, турскиот аскер масовно тргнал да се пресмета со востаниците, собирајќи и голем број на башибозучки сили. Осамнал 4 август 1903 година. Убав летен ден, а над селото Карбуница се надвиснале црни облаци од чад од силната пукотница. Започнала најкрвавата битка во Кичевско битката кај “Ѓурѓејца”. Се судриле две војски, гради вгради. За кусо време пукотниците од оружјето престанале. Аскерот и востаниците се фатиле гуша за гуша и се бореле со кундаците и бајонетите. Востаниците имале тешки загуби. Во тие тешки и судбоносни моменти пристигнала веста дека на помош доаѓа Јордан Пиперката со над 150 востаници од Демирхисарско. И навистина Јордан пристигнал. Веста за пристигнувањето на Јордан Пиперката, внесла забуна во редовите на турската војска и башибозук. Сите добро знаеле кој е Јордан, храбар и бестрашен борец. Борбените дејствија биле се пожестоки и неизвесни. Во силната пукотница смртно бил погоден башибозучкиот водач Сефер ага од Зајас. Наеднаш затишје на Ѓурѓејца, потоа аскерот се дал во бегство, штом виделе дека водачот им загинал. Прв пат во Илинден оваа битка била добиена, положбата над Карбуница бил спасен, а со тоа бил нанесен тежок удар на вековниот поробител. По се изгледа дека аскерот дал големи жртви што се откажал од понатамошните акции.
Оваа битка кај Гурѓејца востаниците скапо ја платиле давајќи над 30 загинати борци од кои 17 загинати претежно од демирхисарско. Селаните од Кладник ги закопале во дворот на црквата, каде денес на надгробната плоча се испишани имињата на борците кои ги дадоа своите животи за делото на Македонија. На третиот ден по битката во селото Белица дошол членот на Главниот Штаб Борис Сарафов, кој се сретнал со Арсо Војводата и со селските реонски војводи, кој изразил благодарност за пожртвуваноста на борците во оваа пресудна битка.
Турскиот аскер скоро три седмици не се појавил на теренот во Горна и Долна Копачка. Во тој период се вратиле сите селани, жени и деца кои биле во збегови во шумата, почнало да се собира летината и да се собере нешто за претстојната зима.
Задушувањето на Илинденското востание во Кичсвско се одвивало со неколку аскерски офанзиви распоредени скоро по сите реони. За разлика од другите револуционерни реони, а особено во Охридскиот каде последиците биле најжестоки, во кичевско многу побавно течело ликвидирањето на востаничките сили. Османлиската власт не успеала да го вклучи во борбата масовно муслиманското население, како за време на востанието, така и во задушувањето. Голема била улогата на Лука Ѓеров кој успеал да постави дијалог со албанското население од дебарскиот крај, а по овие разговори останале неангажирани во задушувањето на востанието.
Првиот обид за повторно заземање на Копачијата бил направен на 30 август 1903 година, кога силен аскер, со јачина од 500 души од дебарскиот гарнизон, го минале планинскиот превој “Јама” и го нападнале селото Душогубица, а друга потера тргнала кон селото Лавчани. Храбрата селска чега од Душогубица што ја предводел Крсте Алексов, искусен војвода кој бил од Ербеле дебарско, се оженил во село Душогубица и целосно се вклучил во ослободителните борби во Илинден, во Копачијата и Кичевско, заедно со Лука Ѓеров и со Наќе војвода. како и селските чети од Иванчишта, Ехлоец, Попоец, Кленоец и Малкоец, кои им дошле на помош успеале да го одбијат овој напад. Башибозукот кој доаѓал преку “Два Камена” и покрај силниот востанички отпор го запалиле селото Лавчани. Во акциите за задушување на востанието и во Рабетинска река аскерот направил неколку обиди да се справи со востаниците. После тешките борби кај месноста “Подуач” борбите кај селото Патеец или како оној судир е познат “патеечки судир”, аскерот на 26 и 27 август 1903 година со големи сили од Поречието, ако и од гарнизонот во селото Ижиште извршиле напад на востаничкиот реон Рабетино.

Месност „Подуач“ крај село Речани (Рабетинско), сведок на големата жртва на македонскиот народ од кичевско за време на Илинден
Борбите траеле два дена. Во овие борби востаниците претрпеле страотен пораз во кои борби своите животи ги дале над 35 востаници. Во овие борби треба да се подвлече и меѓусебната борба меѓу две турски потери Едната потера која доаѓала од Кичево, преку Орланци и Крушица се судрила со турската потера која доаѓала од Патеец. Во меѓусебните борби кај селата Рабетино и Дупјани имало многу убиени, но за одмазда ги запалиле селата Дупјани и Рабетино. На 18 септември 1903 година неочекувано од Кичево дошла многу војска и од Бржданска река, кога било ограбено и запалено селото Белица. Последен продор на турскиот аскер бил направен во почетокот на месец октомври, кога биле целосно освоени селата Брждани, Козица, Белица, Свињишта, Видрани, Кладник и Карбуница. На тој потег бил и манастирот Света Богородица – Пречиста, кој и покрај силниот отпор од манастирската чета предводена од поп Стојан бил освоен.

Манастирот Света Богородица Пречиста крај Кичево, едно од последните упоришта на отпорот за време на Илинденското востание
Главниот востанички штаб издал наредба во која се предлагало: да се расформираат селските чети во помали групи, да се избегнуваат директни судири со аскерот, луѓето кои беа во збегови да се вратат во своите домови, бидејќи турскиот аскер имал објавено, онаму каде ќе се најде празно село, ќе биде запалено.
Инаку една од најкрвавите битки од Илинденската епопеја во која на олтарот за Автономна Македонија се 12-ет Церани меѓу кои и Анѓеле Попоски Зеленко ги положија животите!
Смрт на тиранинот, слобода на народот! Тоа биле мажи, млади и непоколебливи кои ја платија највисоката цена… ги положија своите животи!
Како и денес така и во тоа време се воделе братоубиствени војни, ќе се осврнам на помошта која требала да дојде од Јордан Сиљанов Пиперкоски – Пиперката кој требало да пружи помош на веќе ослабените комитски позиции.
Иако Јордан стигнал на време од спротива немо ја следел битката на Ѓургејца во која како што реков се водека битка гради в гради со кундаци и бајонети, по битката на Ножот ова била една од најкрвавите битки по Илинденското востание!
Во еден миг запрашан Јордан од Костадин Стојанов со зборовите ” Војводо време е да пружиме помош и да го нападиме башибозукот “, Јордан одговорил
– Оставете нека гинат што повеќе, толку повеќе вдовици ќе има за нас во Цер!
По битката на Ѓургејца и Битката во с.Белица пристигнува Претседателот на Охридското Горско Начелство Борис Сарафов кој им честитал на востаниците, но воедно кога разбрал за дејствијата и вистената на Ѓургејца зошто Јордан не делувал, го свикува Начелството во Охрид и ја носи по трет пат смртната предуда за Јордан Пиперката! Истата пресуда ја доверува токму на Костадин Стојанов да направи завера во Цер и да го ликвидира Пиоерката иако претходно на два пати ја избегнал смртната казна поради засолнувањето од страна на селскиот Поп од с. Вранештица кој преку каналите на ВМРО успева на два пати тајно да обезбеди пребегнување на Јордан во Софија тос и го пишува во мемоарите на Пео Јаворов!
По само три седмици во Цер во месноста Вренцова Залага е извршена смрттната пресуда за Пиперката!
По ликвидацијата во која Пиперката загинува со уште тројца свои соборци од стрсна на Стојанов е издедена наредба телата да не се погребаат ниру во Цер ниту во неговата родна Козица, туку да се погребаат во месноста Черешна во с.Велмевци од каде се гледа Суво Поле / Церско поле со зборовите ” Однесете ги на Черешна во Велмеј од таму сега нека ги гледа Церските вдоици” !
Тоа е вистината за погибието на Пиперката во Цер! По извршување на заверата Костадин Стојанов пребегнува за Аргентина се со цел да ја избегне крвната одмазда кон него.
Така постепено згаснал огнот во Илинденското востание во Кичево и Кичевско.
Текстот е превземен од kicevo.mk | ТУКА
Кичево
Сечесниот празник на Успението на Пресвета Богородица се прослави со сеноќно бдение во нејзиниот кичевски величествен храм

Ова празнично славословие беше дотолку порадосно и возвишено, зашто оваа година, по првпат, сечесниот празник на Успението на Пресвета Богородица се прослави со сеноќно бдение токму во Пречистанската Обител – во нејзиниот величествен храм, каде што во изминатите години, со голема љубов и пожртвуваност, се создаваа духовни и практични услови за едно вакво раскошно молитвено торжество. И, навистина, му прилегаше на овој свештен простор да ѝ се принесе сеноќно светогорско бдение, што оваа година траеше цели тринаесет часа.
Огромниот број верни од сите возрасти што го исполнија храмот, со едно срце и една уста, и со синовска љубов кон Мајката на Животот ги пееја Успенските статии. Големиот, пак, број монаси, монахињи и свештенослужители, собрани околу својот старец, епископот Антаниски г. Партениј, од длабочините на своите срца излеваа топли прозби пред раскошниот Богородичен одар, тивко молејќи ја да испрати обилен благослов врз целиот свет. Посебен духовен раскош на бдението му дадоа монасите и членовите на хорот „Митрополит Козма Пречистански“, кои пееја навистина неуморно и велелепно, достојно за Мајката Божја и за наслада на сите присутни.
Посебна духовна радост и умиление причини благодарственото обраќање на старешинката на манастирот Пречиста, монахињата Харитина, која, во име на целото сестринство, со особена почит му подари на нашиот Старец рачно изработен крст за благословување – како знак на благодарност и љубов за неговата несебична грижа и родителска љубов. Повод за овој уникатен и значаен дар беше првото големо торжествено светогорско бдение за празникот на Успението, отслужено токму во нивната Пречистанска Обител – едно духовно собитие кое претставува историски и благословен почеток за нова епоха од животот на овој Богородичен дом.
Повеќе фотографии ќе најдете на офцијалниот натпис од Бигорскиот манастир – ТУКА
Кичево
(ФОТО) Денес во просториите на „РЕК Осломеј“ свечено беше одбележан 28 август, „Денот на рударите“

По повод 28 август – „Денот на рударите“ во просториите на „РЕК Осломеј“ се одржа свечен настан на кој им беа доделени благодарници на вработените за нивниот долгогодишен труд, посветеност и придонес во развојот на компанијата и енергетскиот сектор во Македонија и Кичево.
На свеченоста присуствуваа раководството на „РЕК Осломеј“ Директорите г-дин Сашо Вренцоски и г-дин Агим Садику, заменик генерален Директор на „АД ЕСМ“ г-дин Реџеп Асани, Директорот на „ТЕ“ Синиша Стојкоски, Директорот на „ПЕ Рудник Осломеј“, Адил Сејдини како и бројни вработени кои со гордост го одбележаа празникот што им припаѓа ним – рударите и енергетичарите.
– „Рударите се срцето на енергетиката. Благодарение на вашиот труд, упорност и дисциплина, обезбедуваме стабилно снабдување со електрична енергија. Денес ја искажуваме нашата искрена благодарност кон сите вас, особено кон оние кои со години покажуваат професионалност и лојалност кон компанијата,“ истакна раководството пред присутните.
Со доделувањето на благодарниците, „РЕК Осломеј“ ја нагласува својата посветеност да го вреднува трудот на вработените и да го негува чувството на припадност и заедништво. Настанот заврши во свечена и пријателска атмосфера, со порака дека рударството и натаму ќе остане темел на стабилниот енергетски систем на државата.
На овој свечен настан, свечено присуствуваше и нашата екипа која оваа прилика ја користи срдечно да им го честита „Денот на рударите“ – 28 август со желби за големи успеси и врвни достигнувања во енергетскиот сектор.
Галерија:
Кичево
(ФОТО) Денес официјално промовиран првиот „Млекомат“ во Кичево, каде присуствуваше министерот за земјоделство, шумарство и водостопанство Цветан Трипуновски и Лазар Неданоски од МРФП

Со поддршка од Европската Унија, преку проектот „АгроСмарт“ кој се реализира од Македонската развојна фондација за претпријатија (МРФП) во соработка со „Хемера“ и „ЦЕП Можности“, во Кичево е поставен уред што нуди современ начин за набавка на свежо млеко.
Жителите на Кичево и околината отсега можат да уживаат во природно кравјо млеко произведено од Земјоделската задруга „Крнино“, составена од членови на Манастирот „Св. Богородица Пречиста“.
– „Млекото што го добиваат потрошувачите е целосно свежо, со сочувани хранливи вредности, без конзерванси и додатоци, и е пласирано во строго контролирани хигиенски и температурни услови. Покрај млеко, на располагање има и сирење,“ изјави Станоја Станојоски, како претставник од манастирот.
– Г-дин Лазар Неданоски од МРФП исто така истакна дека млекоматот претставува добар пример за модернизација на фармите во земјава и нов начин на приближување на локалните земјоделски производи до потрошувачите со поддршка од ЕУ.
На настанот присуствуваше и министерот за земјоделство, шумарство и водостопанство, г-дин Цветан Трипуновски, кој потенцираше дека обновувањето и современиот пристап во земјоделието се меѓу главните цели на министерството.
Во рамки на промоцијата, беше организирана и посета на фармата во близина на Манастирот „Св. Богородица Пречиста“, каде што е воспоставена линија за молзење крави и современа млекарница за производство на различни млечни производи.
-
Кичево2 дена
(ФОТО) Денес во просториите на „РЕК Осломеј“ свечено беше одбележан 28 август, „Денот на рударите“
-
Хороскоп1 ден
Хороскоп за петок (29 август)
-
Хроника1 ден
Во хотелска соба бил пронајден починат 69-годишник од Австралија
-
Хороскоп3 часа
Хороскоп за сабота (30 август)
-
Кичево14 часа
Сечесниот празник на Успението на Пресвета Богородица се прослави со сеноќно бдение во нејзиниот кичевски величествен храм
-
Временска прогноза17 часа
Од утре промена во атмосферата, најава за дестабилизација на времето кое носи нови врнежи од дожд и засилен ветер, ова се информациите…
-
Спорт1 ден
Со заложби на претседателот Омерагиќ и општина Битола, овој град повторно на европската фудбалска мапа, стадионот „Петар Милошевски“ доби зелено светло од „УЕФА“
-
Lifestyle13 часа
Дали заспивате со мобилен телефон? Ова може сериозно да му наштети на вашето здравје